Standardowy format – co musisz znać
Wiza turystyczna nie toleruje przypadkowych selfie. Zdjęcie musi mieć dokładnie 35 mm × 45 mm, czyli klasyczny format paszportowy. Rozdzielczość to minimum 600 dpi, bo przy niższej jakości każdy kontroler podniesie brew.
Format pliku i waga
Do systemu przyjmuje się tylko JPEG, nie ma miejsca na PNG czy TIFF. Plik nie może ważyć więcej niż 100 KB – to nie jest wymówka na „wysoką jakość”.
Kiedy proporcje się liczą
Proporcje 4:5 są obowiązkowe, więc przycięcie w dowolnym edytorze graficznym musi trzymać się tego schematu. Jeśli używasz smartfona, wyłącz tryb kwadratowy, bo aparat sam wypełni białym tłem, a wiza jej nie wybaczy.
Co oświetla twój portret?
Naturalne światło, nie flash. Twarz wycentrowana, patrzy prosto w aparat, oczy otwarte, uśmiech neutralny. Nie ma miejsca na cienie, które mogą zamazać kontury.
Przygotowanie zdjęcia w praktyce
Otwórz visazaklady.com i skorzystaj z generatora. Wrzucasz zdjęcie, wybierasz „wiza turystyczna”, a skrypt przycina i kompresuje do 95 KB. Gotowe w trzy sekundy. Tyle.
Dlaczego nie możesz liczyć na „dobre wrażenie” urzędnika
Urząd nie ocenia twojej urody, ocenia zgodność z normą. Jeden piksel poza ramką = odrzut. Nie daj się zwieść, że wiza jest „elastyczna”. To jest beton.
Najczęstsze błędy i jak ich uniknąć
Używanie zdjęcia grupowego – śmiertelny błąd. Zbyt ciemne tło – wiza odmawia przyjęcia. Zbyt duży plik – system odrzuca, a ty od razu musisz zaczynać od nowa.
Co zrobić, gdy masz już gotowy plik
Zanim wyślesz, otwórz go w przeglądarce i sprawdź wymiary w pikselach. 35 mm × 45 mm przy 600 dpi to 826 × 1063 px. Jeżeli wymiary nie pasują, skaluj w programie, ale nie zmieniaj proporcji.
Ostateczne wyzwanie
Załaduj zdjęcie, sprawdź, że spełnia wszystkie warunki, i wysyłaj. Jeśli się uda, będziesz miał paszportowy kadr, a nie kolejkę w urzędzie. Nie czekaj, działaj.